Posts

About Enrollment in Graduate School

ก่อนอื่นขอพูดเกี่ยวกับจำนวนหน่วยกิตที่ต้องเก็บในป.โทสักหน่อย คณะที่เราเรียนบังคับให้ลงเรียนรวม 2 ปีแล้วต้องไม่ต่ำกว่า 30 หน่วยกิต (วิชาวิจัยกับอาจารย์ที่ปรึกษา 8 หน่วยกิต, วิชาบังคับเฉพาะทาง 8 หน่วยกิต, วิชาทั่วไป 4 หน่วยกิต และวิชาเสรี 10 หน่วยกิต) ซึ่งวิชาเรียนที่นี่จะวิชาละ 2 หน่วยกิต เท่ากับว่าลงแค่ 15 ตัวก็ครบแล้ว สำหรับ 2 ปีถือว่าไม่เยอะเลย แต่ทุกคนก็พยายามเก็บให้ครบในปีแรก แล้วปี 2 จะใช้เวลากับงานวิจัย ปี 1 เทอมแรกเราเลยลงไป 8 ตัว เทอม 2 อีก 7 ตัว ปีแรกก็เลยดูเหมือนจะไม่สบายอย่างที่คิดไว้ =A= ถ้าเราสนใจอยากเรียนวิชาของนักศึกษาป.ตรีเราก็ไปเรียนได้นะ แต่ต้องไปคุยกับอาจารย์และจะเก็บเป็นหน่วยกิตไม่ได้เท่านั้นเอง (ตอนนี้เราขอลงเรียนวิชายิงธนูกับภาษาละตินไป) การลงทะเบียนวิชาเรียนในระดับป.โทไม่ง่ายอย่างที่คิด ปกติถ้าเป็นป.ตรี เราแค่จัดตารางวิชาที่อยากเรียนให้ลงตัว ลงทะเบียนในเว็บ ถ้าลงได้ก็ไปเข้าเรียนได้เลย แต่ป.โทของที่นี่ไม่ใช่แบบนั้น (ที่อื่นเป็นเหมือนกันไหมก็ไม่รู้เหมือนกัน) พอเช็คดูตารางเวลา อ่านรายละเอียดคอร์สเรียนแล้ว ถ้าตัดสินใจว่าจะเรียนวิชาไหนเราต้องไปหาอาจารย์วิช...

Entrance Ceremony

Image
ชีวิตป.โทเริ่มต้นขึ้นแล้ว ก่อนอื่นขอแนะนำตัวสักหน่อย ตอนนี้เราป.โทเรียนอยู่คณะ 社会文化システム研究科 เอก 文化システム ไม่รู้ว่าจะแปลเป็นไทยยังไงดี ถ้าเป็นภาษาอังกฤษก็เรียกว่า Graduate School of Social and Cultural Systems ซึ่งเราเรียนเอก Cultural Systems (ลึกเข้าไปอีกก็ เราเรียนสาขาภาษาศาสตร์ภาษาญี่ปุ่น) ของม.ยามางาตะ อ.เมือง จ.ยามางาตะ ความรู้สึกตอนนี้เหมือนสมัยที่เข้าเรียนมหาลัยใหม่ๆ ตั้งหน้าตั้งตารอวันเปิดเทอม ได้เจอเพื่อนใหม่ วุ่นวายกับการเลือกลงวิชาเรียน ตื่นเต้นกับแต่ละวิชาเพราะอยากรู้ว่าคุณครูจะเป็นยังไง กังวลว่าเราจะเรียนวิชานั้นรอดไหม ก่อนเปิดเทอม เมื่อวันที่ 3 เมษายนได้มีโอกาสเข้าร่วมพิธีเข้ารับการศึกษาของมหาลัย ไม่คิดว่าชีวิตนี้จะได้มาเข้าร่วมพิธีแบบนี้ที่ญี่ปุ่นกับเขาด้วยเลยรู้สึกตื่นเต้นน พิธีจัดขึ้นที่โรงยิมยามางาตะที่อยู่ในสวนสาธารณะคะโจ (คงเป็นเพราะที่มหาลัยไม่มีตึกที่จุคนได้เยอะเท่าไหร่) จริงๆ แล้วมหาวิทยาลัยยามางาตะมี 4 แคมปัสแยกกันไปตามคณะ อยู่ต่างเมืองกัน จะมีแค่พิธีนี้ที่นักศึกษาทุกคณะจะมาเข้าพิธีด้วยกัน ส่วนพิธีจบการศึกษาบางคณะก็จะจัดที่เมืองของตัวเอง ทุกคนที่มา...

How I Spent My New Year's Holidays 2018

Image
สวัสดีปีใหม่นะทุกคน~  (ถึงแม้ปีใหม่จะผ่านมาตั้ง 20 วันแล้วก็ตาม =/\= ) วันนี้อยากจะมาเขียนเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในช่วงปีใหม่ของปี 2018 ของตัวเองเก็บเอาไว้ซักหน่อย ปีใหม่รอบนี้มีเพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมัธยมปลายชื่อ บิว ที่ตอนนี้เรียนภาษาญี่ปุ่นอยู่ที่โตเกียวมาหาถึงยามางาตะ (!!) แต่แรกก็ตกใจที่จะไม่ไปเที่ยวเมืองดังๆแถวคันไซอะไรแบบนี้หรอ แต่ก็ดีใจมากที่อุตส่าห์มาหา บอกตามตรงว่าวางแพลนเที่ยวในจังหวัดตัวเองยากกว่าที่คิด เพราะการเดินทางไปแต่ละที่ในยามางาตะค่อนข้างลำบาก รถโดยสารมีน้อยมาก ถ้าไม่มีรถของตัวเองก็ไปลำบากจริงๆ แต่สุดท้ายก็วางแพลนออกมาได้ :) 【26 ธันวาคม 2017】 ผู้เดินทาง: ตาล, บิว, จ๊ะโอ๋ (โจอี้, เอ็กซ์, เซอจี้, อันโตนิโอ, อามาริน, รีเบคก้า,  ไอจัง มาเจอกันตอนหลัง) จุดหมาย: หมู่บ้านสุนัขจิ้งจอก จ.มิยางิ(キツネ村、宮城県) จริงๆบิวมาถึงยามางาตะเมื่อวาน กว่าจะมาถึงรถไฟชินคันเซ็นล่าช้าไปกว่า 2 ชั่วโมงเพราะหิมะตกหนัก วันนี้พวกเราตื่นแต่เช้า นั่งรถไฟจากสถานียามางาตะ(山形駅)ไปลงสถานีเซนได(仙台駅) แล้วเปลี่ยนขบวนรถไฟไปลงที่สถานีชิโระอิชิ(白石駅) สถานีชิโระอิชิ พอไปถ...

2017年の振り返り

Image
明けましておめでとうございます! 今更なんだけど、2017年で起った大事なことをまとめたいと思います。 まずはフェンシングのこと。 今年は初めて大学のチームと、海外で行われるフェンシング試合に参加しに行きました(ブルネイとマレーシアで)本当に海外で試合できるなんて思っていなかったから、すごく嬉しくてずっとわくわくしてました。タイ代表の選手になれるという夢が叶わなかったが、海外まで試合できて、それで十分だと思いました。 自分は以前よりある程度上達した気がするけど、まだだめな時もたくさんありました。 今年の全国大学大会のとき、順調に行けば私のエペチームは金メダルまで獲得できるはずだったけど、自分がだめで銅メダルだけ獲得しました。その時、人生で初めてこんなに失望しました。 それでも、フェンシングのお陰で、あったことのない最高の幸せ、失望、悲しみ、辛さ、プレッシャーなどが感じられて人生は色づいてきて,、フェンシングをやってとてもよかったと思います。 そのあと、自分は何のために頑張っているのだろうと思ったまで頑張り続ける理由がわからなくなってしばらくフェンシングを休んでました。しかし、またやってみるともう一度フェンシングの楽しさが感じられて、これからもう無理しないで楽しんでフェンシングをやろうと思います。 次は勉強のこと。 今年はあまり勉強を頑張ってなかった年ですね(笑) でも、無事に大学を卒業できましたよ! そして、念願した夢も叶いました、それはまた山形で勉強できる夢です! とてもとても嬉しくて毎日山形に行く日を心待ちにしていました。 山形は全然変わらないなあと感じて、また久しぶりに会った友達や先生と再会できて説明できないくらい本当に嬉しかったです。 でも、今年山形に来てから、生活を楽しんだばっかりであまり勉強を頑張っていないので、今年はちゃんと頑張ろうと思います! そして、恋愛のこと。 自分のことが好きになってくれた人を傷つけちゃって、自分が好きな人とまたいい思い出が作られたけど結局うまくいかなかったというような感じですね。 それでも、恋愛は素晴らしいことだと思います。 最後に、今年で一番自分にインパクトを与えることは「死」のことです。 一年中自分の身近な人が何人か亡くなって、自分がずっと死についてのことを意識してた一...

Homestay in Higashine

Image
ในที่สุดก็มีโอกาสได้ลองไปโฮมสเตย์ที่บ้านคนญี่ปุ่น เราได้ไปอยู่บ้านของสามีภรรยาชาวเกษตรที่ทำไร่ปลูกต้นแอปเปิ้ลกับซากุรัมโบะ (เชอร์รี่) ในเมืองฮิงาชิเนะ จ.ยามางาตะ ตอนนี้ในบ้านมีเพียงแค่ โอก้าซัง โอโต้ซัง และเนียวจัง (แมวชราอายุ 14 ปี) อาศัยอยู่ โอโต้ซังกับโอก้าซังอายุมากแล้ว มีลูก 4 คนแต่ทุกคนก็แยกย้ายกันออกไปทำงานไปแต่งงานกัน หลักๆ แล้วจึงอยู่ด้วยกันแค่ 2 คน บ้านหลังใหญ่มาก เป็นบ้านแบบญี่ปุ่นแท้ๆ ที่จุคนได้เป็นจำนวนมาก เข้าไปข้างในจะเห็นกระดาษญี่ปุ่นสีขาวที่ติดอยู่ที่ประตูบานเลื่อน (โชจิ) แหว่งเป็นรูหลายที่ ดูเหมือนว่าจะเป็นร่องรอยที่หลานชายสร้างไว้เวลามาบ้าน มีทั้งรอยโดนเจาะ หรือรอยฟันของดาบคาตานะของเล่น แต่ร่องรอยพวกนั้นก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าบ้านดูสวยงามน้อยลงเลย โอโต้ซังได้พาเราเข้าไปดูในโกดัง สาธิตวิธีคัดเลือกแอปเปิ้ลคุณภาพดี วิธีแยกขนาดแอปเปิ้ล วิธีส่องดูว่าแอปเปิ้ลมีน้ำผึ้งอยู่ข้างในไหม (ดูเหมือนว่าถ้าแอปเปิ้ลมีน้ำข้างในจะทำให้อร่อยขึ้น และดูมีราคา) ซึ่งแอปเปิ้ลที่ครอบครัวนี้ปลูกนั้นเป็นแอปเปิ้ลฟูจิ เป็นแอปเปิ้ลราคาแพงที่ถูกนำไปขายในห้างดังของยามางาตะ (เราคิดว่าคงไ่ม...